Het Staatsblad (BOE) publiceert deze woensdag (30-09-2026) het Koninklijk Wetsdecreet 26/2026 van 29 september, waarmee dringende maatregelen worden genomen ter bescherming van de sociale functie van woningen en ter uitbreiding van het aanbod aan betaalbare woningen.
Tot de maatregelen behoort met name een nieuwe specifieke belastingregeling voor woningen voor toeristisch gebruik, die worden belast met de belasting over de toegevoegde waarde (IVA) tegen een verlaagd tarief van 10 %, evenals de mogelijkheid voor gemeentelijke overheden in gebieden met een krappe woningmarkt om toeslagen op de onroerendezaakbelasting (IBI) te heffen.
Tot nu toe bestond er voor vakantiewoningen geen specifieke fiscale regeling die rekening hield met de gevolgen ervan voor het woongebruik.
Volgens het recentste jaarverslag van de Banco de España maken deze accommodaties 10 % van de huurmarkt in Spanje uit, waarbij de concentratie bijzonder hoog is in de historische stadscentra van Sevilla en Málaga (bijna één op de twee verhuurde woningen) en in ten minste zes gemeenten op de Canarische Eilanden, die meer toeristenbedden dan inwoners hebben.
Het koninklijk wetsdecreet legt de verplichting vast om 10 % btw te heffen, „zodat ze worden belast als de transactie die ze in feite vormen”. Bovendien machtigt het de gemeentebesturen en lokale autoriteiten om een toeslag op te leggen op de onroerendezaakbelasting (IBI) voor niet-residentieel gebruik of leegstaande woningen. In gemeenten in gebieden met een krappe woningmarkt is een toeslag van maximaal 50 % van het nettobedrag van de onroerendezaakbelasting toegestaan op woningen die als toeristische accommodatie worden gebruikt.
Deze toeslag kan 100 % bedragen als de eigenaar twee of meer onroerende goederen met dit gebruik bezit, en 150 % als het er vier of meer zijn. De vaststelling hiervan is aan de gemeenten in het kader van een belastingverordening. Evenzo wordt een algemene toeslag op de onroerendezaakbelasting ingevoerd voor woningen die als leegstaand worden beschouwd, met als doel woonruimte voor bewoningsdoeleinden beschikbaar te maken.
Op het gebied van de btw wijzigt artikel 7 de wet 37/1992 in die zin dat de verhuur van gemeubileerde appartementen of huizen van de belastingvrijstelling wordt uitgesloten wanneer de verhuurder aanvullende diensten verleent die kenmerkend zijn voor de hotelsector, of wanneer er een verblijf van maximaal dertig nachten plaatsvindt in een accommodatie die niet de hoofdwoning van de verhuurder is.
Voor deze verhuur geldt vanaf 1 december 2026 het verlaagde tarief van 10 % (artikel 91.1.2.2).
Het toepassingsgebied van het verlaagde belastingtarief van 10 % wordt bovendien uitgebreid tot renovatie- en herstelwerkzaamheden aan woningen die bestemd zijn voor regelmatige verhuur, ongeacht de status van de verhuurder, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, zoals betaling via bankoverschrijving, een minimumleeftijd van twee jaar voor de woning en een bovengrens van 40 % van de belastinggrondslag voor de geleverde materialen.
Bron: persbureaus
