Het Spaanse Observatorio Estatal de la Soledad no Deseada (SoledadES) benadrukt dat juist in de zomermaanden een toename van ongewenste eenzaamheid bij bijzonder kwetsbare bevolkingsgroepen wordt waargenomen. Ondanks het algemene beeld van de zomer als een tijd van gezelligheid en activiteit, ervaren veel mensen met een verhoogde behoefte aan ondersteuning in deze periode een diepergaand sociaal isolement, wat verstrekkende gevolgen voor de gezondheid met zich meebrengt.
De kern van het probleem is dat in de zomermaanden sociale voorzieningen en buurtstructuren worden beperkt of zelfs helemaal worden stopgezet, terwijl veel familieleden en vrijwilligers zelf op vakantie zijn. Volgens gegevens van SoledadES voelt ongeveer 12,4 procent van de Spanjaarden die het risico lopen op eenzaamheid zich in de zomer meer buitengesloten dan normaal. Vooral alleenwonende ouderen, mensen met een beperking en huishoudens met een laag inkomen worden hierdoor getroffen. Deze groepen beschikken vaak over een beperkt sociaal netwerk en hebben als gevolg van de hogere zomerkosten minder financiële middelen voor sociale activiteiten.
Ook de woonplaats speelt een doorslaggevende rol: in landelijke gebieden, waar ontmoetingen in het dagelijks leven veelvuldig en vanzelfsprekend zijn, is het gevoel van eenzaamheid doorgaans minder groot dan in grote steden. Daar neemt de eenzaamheid onder ouderen aanzienlijk toe naarmate de bevolkingsomvang van de plaats toeneemt. Bovendien leidt de seizoensgebonden uittocht van veel inwoners in de zomermaanden tot een verdere uitholling van sociale contacten.
Tegen deze achtergrond dringt SoledadES aan op meer aandacht voor het thema eenzaamheid in gemeentelijke hittebeschermingsplannen en noodscenario’s. Daartoe behoren bijvoorbeeld georganiseerde buurtacties, gerichte bezoeken door vrijwilligers en een systeem voor de vroegtijdige identificatie van geïsoleerde personen. Matilde Fernández, voorzitter van het observatorium, waarschuwt nadrukkelijk: „Je ziet het niet, maar het is dodelijk.“ Bewuste aandacht voor eenzaamheid, die in de samenleving vaak over het hoofd wordt gezien, zou daarom juist in de zomer levens kunnen redden.
Tot slot blijkt dat de zomer niet alleen de thermometer teistert, maar ook de sociale banden van veel mensen onder druk zet. Door eenzaamheid als een serieus te nemen gevaar te beschouwen en hier actief iets tegen te doen, kunnen we de onderlinge verbondenheid versterken en diegenen bereiken die tussen de vakantieperiode en gesloten instellingen in stilte achterblijven.
Bron: persbureaus
