De Canarische regering zet zich momenteel intensief in voor betere vliegverbindingen tussen La Palma, La Gomera en El Hierro. Het doel is om de inwoners van deze ‘groene eilanden’ dagtrips mogelijk te maken: ‘s ochtends heen, ‘s middags terug – met de eis dat een vluchtschema niet alleen op papier bestaat, maar ook daadwerkelijk is afgestemd op het dagelijks leven van de mensen.
Het huidige voorstel uit Madrid voorziet in een zogenaamde obligación de servicio público (OSP) voor, waarmee minimumnormen voor vaak onrendabele routes bindend worden vastgelegd. De Canarische Eilanden hebben hierover zeven concrete eisen, die veel verder gaan dan louter minimumeisen. Vooral de dagretour is van cruciaal belang: wie bijvoorbeeld voor een doktersafspraak vliegt, moet ’s avonds weer thuis kunnen slapen. Andere eisen hebben onder meer betrekking op de organisatie van de vluchten als driehoekroutes tussen de drie eilanden, automatische extra vluchten bij hoge bezettingsgraad en langere looptijden van de contracten.
Volgens het ontwerpbesluit moet elk van de drie routes minstens één keer per dag worden bediend; per jaar zijn er minstens 27.000 zitplaatsen beschikbaar. De ticketprijzen worden gemaximeerd om de verbindingen betaalbaar te houden, en een gemengde commissie ziet toe op de naleving van de voorschriften. De uitvoering is echter een langdurig proces – een rechtstreekse vlucht zou pas in 2027 werkelijkheid kunnen worden, wanneer alle procedures zijn afgerond.
Terwijl er op het gebied van de vluchten vooruitgang wordt geboekt, blijft de veerverbinding tussen de eilanden een zorgpunt. Ondanks herhaalde verzoeken van de regionale regering is er nog geen OSP-regeling voor de schepen gekomen. Dit voorbeeld laat zien hoe complex het is om levensnoodzakelijke infrastructuur op eilandengroepen tot stand te brengen – en hoe langdurig dergelijke processen kunnen zijn, zelfs als de wil tot verbetering aanwezig is.
Bron: persbureaus
