Spanje heeft een historisch keerpunt bereikt: voor het eerst wonen er meer dan tien miljoen mensen van 65 jaar of ouder in het land. Daarmee behoort bijna 21 procent van de bevolking tot de oudere generatie – een percentage dat volgens prognoses tegen 2046 zou kunnen stijgen tot ongeveer 30 procent. Deze ontwikkeling stelt niet alleen het pensioenstelsel, maar ook het maatschappelijk zelfbeeld voor nieuwe uitdagingen.
De mensen die vandaag de dag ouder zijn dan 65 jaar, verschillen duidelijk van eerdere generaties: velen hebben voortgezet onderwijs gevolgd, geprofiteerd van moderne gezondheidszorg en betere voeding. Ouder worden is voor velen geen tegenslag meer, maar een nieuwe levensfase met zelfbeschikking en levenskwaliteit. Het ouder worden dreigt in Spanje echter regionaal zeer uiteenlopend te zijn: terwijl op het platteland bijna 29 procent van de bevolking tot de groep senioren behoort, is dat in de steden slechts 20 procent. De vergrijzing is bijzonder sterk uitgesproken in de regio’s Asturië, Castilië-León en Galicië.
Ook het wonen op oudere leeftijd staat in de schijnwerpers: de meeste ouderen wonen in hun eigen huis – maar meer dan de helft van deze woningen dateert nog uit de periode vóór 1981, en verbeteringen op het gebied van energie-efficiëntie zijn zeldzaam. Uit gezondheidsgegevens blijkt dat de levensverwachting weliswaar stijgt, maar dat veel van de extra gewonnen jaren vaak worden doorgebracht met chronische aandoeningen zoals hoge bloeddruk of artrose.
In de komende twintig jaar zal de demografische verandering nog duidelijker zichtbaar worden. Terwijl de samenleving op zoek is naar manieren om tegemoet te komen aan de behoeften van een steeds ouder wordende bevolking, wordt één ding duidelijk: hoge leeftijd is allang geen uitzondering meer, maar een maatschappelijke realiteit – en vraagt om nieuwe, generatiegerechte oplossingen.
Bron: persbureaus
