Het beleid van de Verenigde Staten ten aanzien van Oekraïne maakt onder president Donald Trump een periode van ongekende wisselvalligheid door. Voor de derde keer sinds zijn terugkeer in het Witte Huis in januari 2025 heeft Trump van koers veranderd. Dit recentste besluit, om de verantwoordelijkheid voor de stijgende brandstofprijzen bij de Oekraïense president Zelensky te leggen, valt midden in de verhitte voorverkiezingscampagne voor de aanstaande congresverkiezingen.
Trumps poging om Zelensky als zondebok te positioneren, markeert een keerpunt: terwijl hij enerzijds belooft de oorlog in Oekraïne binnen 24 uur te beëindigen, isoleert hij het land diplomatiek en stelt hij Europese bondgenoten voor nieuwe uitdagingen. Tijdens het bezoek van Zelenskyj aan Washington kwamen diepe scheuren aan het licht: dankbaarheid en haalbaarheid botsten met elkaar, en de invloed van vicepresident J.D. Vance versterkte de spanningen.
De daaropvolgende top in Alaska, vergelijkbaar met de ontmoetingen tussen Reagan en Gorbatsjov, leverde op korte termijn een diplomatiek succes op voor Poetin, terwijl Europa buiten beeld bleef. De voorwaarden van de overeenkomst – zoals de erkenning van de Russische annexatie van de Krim – waren voor Kiev onaanvaardbaar. Trumps latere besluit om gerichte sancties op te schorten en Russische diesel toe te laten, versterkte het beeld van een koerswijziging waarbij economische belangen boven politieke principes worden gesteld.
Of deze koerswijziging blijvend is, blijft onduidelijk. Deskundigen zien hierin eerder een nieuw bewijs van Trumps tactische wispelturigheid dan van een duurzame strategie. De komende Congresverkiezingen op 3 november worden de lakmoesproef. Voor Oekraïne en Europa blijft de onzekerheid bestaan: veel hangt af van de uitslag van de verkiezingen en van Trumps bereidheid om weer een betrouwbare partner te worden.
Bron: persbureaus
