Op de dag van Sant Jordi geeft men elkaar op Mallorca – net als in heel Catalonië – een roos of een boek cadeau. Niet alleen koppels onderling. Documenten tonen aan dat de traditie om op de dag van Sant Jordi rozen te schenken als symbool van de liefde al teruggaat tot de 15e eeuw, hoewel de exacte datum niet bekend is. Ook waarom deze dag de dag van de geliefden werd en Sant Jordi de beschermheilige van de geliefden, is niet met zekerheid opgehelderd. In de bekendste legende over Georg bevrijdde hij weliswaar de prinses van de draak, maar hij trouwde niet met haar, aangezien niet de liefde maar de doop het inhoudelijke doel van deze legende is.
In 1926 riep Spanje 23 april, de sterfdag van Cervantes, de waarschijnlijk beroemdste Spaanse schrijver, uit tot Dag van het Boek. Deze traditie is overgenomen van de Engelsen, die hetzelfde doen met de sterfdag van Shakespeare, hun beroemdste schrijver. Shakespeare stierf op 23 april 1616.
Het was toeval dat deze dag samenviel met de naamdag van Sant Jordi. Dit leidde er echter toe dat de Dag van het Boek nauwelijks werd gevierd. Pas veel later werd de dag van de geliefden voor de bevolking ook een dag van de literatuur.
In 1995 riep de UNESCO 23 april uit tot de Internationale Dag van het Boek van de UNESCO en het auteursrecht. Hiermee wordt erkend dat het boek historisch gezien het meest heeft bijgedragen aan de verspreiding van kennis. De verspreiding van boeken is een culturele verrijking voor de hele wereld.
Zoals bij veel tradities die stevig in de samenleving zijn geworteld, weet men tegenwoordig nog maar weinig over hun oorsprong. Om de tradities op de dag van Sant Jordi te begrijpen, moet men zich een beetje verdiepen in de verhalen en legendes die rond de heilige Georgius de ronde doen.
Hoewel Georgius in de middeleeuwen in heel Europa werd vereerd, weet men tegenwoordig vrij weinig over de historische figuur. Men is er zeker van dat hij rond 300 als Romeins soldaat diende. Hij gold als een christelijke martelaar die zijn geloof niet verloochende. De naam “Georgius” betekent boer, wat misschien de reden is dat de katholieke liturgie een dag in de lente als zijn naamdag heeft aangewezen. Hij geldt ook als beschermer van de oogst.
Daarnaast geldt hij ook als beschermer van verliefden, wat verklaart waarom er sinds de 15e eeuw op de dag van Sant Jordi een grote rozenmarkt plaatsvindt.
Hoe weinig er ook bekend is over de historische figuur, er doen des te meer mythen en legendes de ronde over de Catalaanse beschermheilige. Een legende vertelt over zijn zeven jaar durende martelaarschap. In de zeven jaar van marteling heeft Sant Jordi nooit zijn geloof afgezworen. Deze legende verklaart waarom Jordi werd gekozen als patroonheilige van de ridders van het Byzantijnse Rijk. In die tijd werd hij om hulp geroepen om de “ongelovigen” te verslaan. Naast Catalonië werd hij ook gekozen tot patroonheilige van onder andere Engeland, Georgië, Griekenland en Servië.
In de bekendste en populairste sage wordt beschreven hoe hij een draak versloeg in het eindeloze land Silene. Deze draak vergiftigde de lucht die een dorp inademde. En om hem te sussen, offerde men hem altijd een lam en een maagd, die door loting werd gekozen. Op een dag viel de loting op de prinses van het land, Georg bevrijdde haar en doodde de draak. De prinses en de hele bevolking bekeerden zich tot het christendom. Sinds de 13e eeuw is de scène waarin hij op een wit paard rijdend met een lans de draak doodde, de meest verspreide afbeelding van Sant Jordi.
