Ontziltingsinstallaties winnen op Mallorca steeds meer aan belang, aangezien ze inmiddels meer dan de helft van het drinkwater voor het eiland leveren. Vooral de installaties in Alcúdia en Andratx draaien tegenwoordig op volle toeren, en de regionale regering is van plan verdere uitbreidingen en moderniseringen door te voeren, waaronder een nieuwe installatie. Deze maatregelen zijn noodzakelijk om de watervoorziening van de bevolking te waarborgen. Tegelijkertijd waarschuwen wetenschappers en milieuactivisten echter nadrukkelijk voor de ecologische gevolgen van deze techniek.
Een centraal probleem is de zogenaamde pekel, een bijproduct van de ontzilting dat bestaat uit zeer zout zeewater. Dit hypersaline afvalwater wordt meestal rechtstreeks in het mariene milieu geloosd, waar het hoge zoutconcentraties vormt die gevoelige ecosystemen kunnen aantasten. Studies tonen aan dat met name de Posidonia-zeegrasvelden, een essentiële leefomgeving in de Middellandse Zee, zeer gevoelig reageren op verhoogde zoutgehaltes. Zelfs kleine veranderingen in het zoutgehalte kunnen hun vitaliteit en groei sterk beperken, wat het ecologisch evenwicht verstoort.
Bovendien worden in de installaties chemische verbindingen gebruikt om de membranen te beschermen tegen begroeiing door zeedieren. Ook deze stoffen kunnen negatieve gevolgen hebben voor het zeeleven. De verscheidenheid aan milieueffecten hangt daarbij af van de lokale omstandigheden, zoals stromingen, de lozingsdiepte en de hoeveelheid pekel, en het onderzoek naar de precieze gevolgen op de Balearen is tot nu toe ontoereikend.
Tegen deze achtergrond pleiten deskundigen ervoor om het waterverbruik, met name voor niet-essentiële doeleinden zoals het vullen van zwembaden of het besproeien van gazons, aanzienlijk te verminderen. Het duurzame gebruik van de schaarse watervoorraden is cruciaal om het kwetsbare mariene milieu te beschermen en op lange termijn een evenwicht te waarborgen tussen voorzieningszekerheid en natuurbescherming.
Bron: persbureaus
