Ter gelegenheid van het jubileum – de tekst van „La Balanguera“

Laat Voorlezen? ↑↑⇑⇑↑↑ | Leestijd van het artikel: ca. 2 Minuten -

In 2026 is het honderd jaar geleden dat Joan Alcover, een belangrijke Mallorcaanse dichter, overleed, en dat „La Balanguera“, een lied dat later het volkslied van Mallorca werd, voor het eerst ten gehore werd gebracht. Deze twee jubilea bieden aanleiding om de culturele identiteit van het eiland te eren.

Joan Alcover, geboren in 1854 in Palma, was een sleutelfiguur van de Catalaanse Renaixença op de Balearen. Zijn werk kenmerkt zich door een diepe verbondenheid met zijn vaderland en de mediterrane traditie.

“La Balanguera”, oorspronkelijk een gedicht van Alcover, werd door de toonzetting van Amadeu Vives een muzikaal werk dat voor het eerst werd uitgevoerd op 29 mei 1926 in het Palau de la Música in Barcelona. Het lied ontwikkelde zich al snel tot een symbool van de culturele continuïteit van Mallorca.

Leestip:  "Día de todos los santos 2023"
--|- Let op onze advertentiepartners! Met slechts één klik naar de aanbieding! -|--Leven tot het laatst is een samenwerking tussen verschillende partners met als missie om palliatieve zorg voor iedereen in Nederland vanzelfsprekend te maken.

De tekst van het lied, bestaande uit drie coupletten, behandelt het verleden, het heden en de toekomst, belichaamd door de figuur van de weefster “La Balanguera”. Zij weeft niet alleen stof, maar ook de verbinding tussen de generaties.

De dood van Alcover in 1926 viel in een tijd van culturele bloei in Spanje, met name in regio’s als Mallorca, die hun eigen culturele identiteit koesterden. De Renaixença had de regionale literatuur en kunst nieuw leven ingeblazen, en ‘La Balanguera’ paste perfect in deze context van identiteitsvorming, zonder daarbij expliciet politiek te zijn.

Hier is de tekst van ‘La Balanguera’:

La Balanguera
La Balanguera misteriosa
com una aranya d’art subtil,
buida que buida sa filosa,
de nostra vida treu lo fil.
Com una parca bé cavil.la
teixint la tela per demà.

La Balanguera fila, fila,
la Balanguera filarà.

Girant l’ullada cap enrera
guaita les ombres de l’avior,
i de la nova primavera
sap on s’amaga la llavor.
Sap que la soca més s’enfila
com més endins pot arrelar.

La Balanguera fila, fila,
la Balanguera filarà.

De tradicions i d’esperances
teix la senyera pel jovent
com qui fa un vel de noviances
amb cabelleres d’or i argent
de la infantesa que s’enfila, de la
vellura que se’n va.

La Balanguera fila, fila,
la Balanguera filarà.

Bron: persbureaus