Ook nu de centrale kiescommissie 91 % van de stemmen heeft geteld, blijft het politieke landschap van Israël een afspiegeling van de diepe maatschappelijke verdeeldheid. Noch het kamp van premier Benjamin Netanyahu met 53 zetels, noch de oppositiecoalitie rond Gadi Eisenkot met 48 zetels haalt de meerderheid van 61 zetels die nodig is om een regering te vormen.
Beide blokken staan daardoor voor de uitdaging om nieuwe en mogelijk ongebruikelijke allianties te smeden. Bijzonder opmerkelijk is de toegenomen vertegenwoordiging van de Arabische partijen, die met in totaal 19 zetels een beslissende rol zouden kunnen spelen in het toekomstige machtsgeweefsel. Ondanks hun numerieke kracht worden ze tot nu toe grotendeels buitengesloten door beide grote kampen.
Likud blijft met 26 zetels de sterkste afzonderlijke partij.
De oppositiepartij „Yashar!“ volgt met 21 zetels.
Ultraorthodoxe partijen („Verenigd Jodendom van de Thora“, „Shas“) en ultranationalistische groeperingen („Joodse Kracht“, „Religieus Zionisme“) vormen de ruggengraat van het blok van Netanyahu.
Aan de kant van de oppositie spelen naast „Yashar!“ vooral „Samen“, „De Democraten“ en „Israel Beitenu“ een rol.
De verdeling bij de Arabische partijen verschuift licht: de linkse „Gezamenlijke Lijst“ verliest, terwijl de islamistische Raam terrein wint.
Momenteel wordt nog steeds het tellen van de zogenaamde „dubbele enveloppen“ voortgezet – stemmen van militairen, in het buitenland wonende Israëli’s, gedetineerden en zieken. Ook hier lijkt de Likud aan de leiding te liggen, maar er moeten nog meer dan 370.000 stemmen worden geteld, waarvan de invloed op de einduitslag niet mag worden onderschat.
De onzekere situatie rond de meerderheid weerspiegelt de versnippering van het partijenstelsel: het vormen van een coalitie lijkt moeilijk. Of er nieuwe allianties ontstaan of onverwachte toenaderingen plaatsvinden, blijft voorlopig onduidelijk – de politieke toekomst van Israël blijft spannend.
Bron: persbureaus
