Het gemiddelde huishoudinkomen is een belangrijke indicator voor welvaart en levenskwaliteit – en op de Balearen laten de huidige gegevens opmerkelijke verschillen zien. De nieuwe „Atlas van de verdeling van het huishoudinkomen 2024“ van het Spaanse bureau voor de statistiek (INE) brengt geografische trends, regionale koplopers en structurele uitdagingen in kaart.
Fornalutx is in 2024 met een gemiddeld nettohuishoudinkomen van 59.702 euro de rijkste gemeente van de Balearen. Ze worden op de voet gevolgd door Valldemossa (59.536 €), Bunyola (58.748 €), Marratxí (58.252 €) en Puigpunyent (57.502 €). In totaal overschrijden acht gemeenten van de eilandengroep de grens van 55.000 € aan huishoudinkomen.
Maar er zijn ook tegenvoorbeelden: aan de onderkant staan Banyalbufar (33.032 €), Cadpepera (39.357 €) en andere gemeenten, waarvan sommige minder dan 41.000 € laten zien. In de hoofdstad van Palma ligt het gemiddelde inkomen met 48.884 € eveneens aanzienlijk onder dat van de koplopers.
In totaal bedraagt het gemiddelde inkomen op de Balearen 47.774 €. Op Mallorca is dat 47.149 €, op Menorca 45.544 € en op Ibiza/Formentera 52.936 €. Het gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking op de Balearen (17.158 €) is ten opzichte van vorig jaar zelfs met 6,4 % gedaald, waarbij Escorca, Valldemossa en Sant Lluís de hoogste waarden behalen.
In een landelijke vergelijking vallen gemeenten als Pozuelo de Alarcón (Madrid) en Matadepera (Barcelona) op – met een gemiddeld inkomen per hoofd van de bevolking van respectievelijk 32.612 en 28.607 €, wat vaak drie keer zo hoog is als in de armste regio’s van Spanje. De meest welvarende Spaanse gemeenten zijn geconcentreerd in Madrid en Catalonië, terwijl vooral veel van de gemeenten met de laagste inkomens in het zuiden van het land liggen.
De statistieken van het INE laten een enorme regionale kloof zien: bijna 90 % van de gemeenten in Baskenland behoort tot de gemeenten met de hoogste inkomens van Spanje, terwijl regio’s als Murcia en Andalusië vaak te maken hebben met lage inkomens.
Deze cijfers maken niet alleen duidelijk waar welvaart nog steeds ongelijk verdeeld is, maar bieden ook belangrijke aanknopingspunten voor politieke en maatschappelijke debatten over gelijke kansen en regionale ontwikkeling.
Bron: persbureaus
