Hobosexualiteit – een moderne trendterm uit de sociale media – beschrijft het fenomeen waarbij mensen om praktische redenen, namelijk hun woonsituatie, een relatie aangaan. In Spanje zorgt de term hobosexualidad, een leenwoord uit het Engels, voor discussie. Het is een samenvoeging van ‘hobo’ (zwerver) en ‘sexual’, maar verwijst niet zozeer naar een seksuele geaardheid als wel naar maatschappelijke ontwikkelingen rondom de woningmarkt.
De achtergrond: wonen is in Spanje een echt luxegoed geworden. De prijzen voor koopappartementen stegen in 2025 met ongeveer 20 procent, de huurprijzen met ruim 8 procent. Jongvolwassenen verlaten het ouderlijk huis gemiddeld pas op hun dertigste, mede omdat de gemiddelde huurprijs van 1.176 euro bijna het gehele startsalaris opslokt. Het aandeel van de 16- tot 29-jarigen dat daadwerkelijk op zichzelf woont, bedraagt nog slechts 14,5 procent – een historisch dieptepunt.
De discussie in de media over hobosexualidad maakt duidelijk: Het gaat hier niet om een wetenschappelijke term, maar om een sociologische observatie; bijvoorbeeld dat sommige mensen hun partner voornamelijk kiezen op basis van woonmogelijkheden. Klassieke Spaanse termen zijn vividor, aprovechado of mantenido/mantenida, terwijl hobosexualidad meestal tussen aanhalingstekens en met een toelichting wordt gebruikt.
Ondanks het gebrek aan gegevens is het onmiskenbaar dat economische noodsituaties en het tekort aan betaalbare woonruimte relaties beïnvloeden. In tijden waarin wonen een uitdaging wordt, vervagen de grenzen tussen een pragmatische relatie en oprechte genegenheid niet zelden. Eerlijkheid, openheid en duidelijkheid met betrekking tot verwachtingen en financiële kwesties zijn in dergelijke situaties belangrijker dan ooit.
Bron: persbureaus
