Elk najaar verandert de Noord-Spaanse stad Huesca in een natuurlijk toneel, wanneer er tussen de 75.000 en 100.000 spreeuwen worden verwacht. Het hoogtepunt van hun aankomst valt meestal eind oktober tot begin november, wanneer er meer vogels in de bomen zitten dan er mensen in de stad wonen.
De spreeuwen komen uit Midden- en Noord-Europa en gebruiken Huesca als rustplaats op weg naar het zuiden. Ze volgen daarbij de herfst: terwijl andere trekvogels al zijn vertrokken, behoren spreeuwen tot de laatkomers en laten ze zich door het weer, met name door koufronten, voortdrijven. Momenteel zijn er voornamelijk estorninos negros – zwarte spreeuwen – te zien, die hier het hele jaar door leven. Naarmate oktober vordert, voegen zich daar meer estorninos pintos (gewone spreeuwen) bij, die als trekvogels op zoek zijn naar voedselbronnen.
In vergelijking met de jaren negentig, toen zwermen van wel 200.000 spreeuwen tot het dagelijkse leven behoorden, is het huidige aantal merkbaar lager. Vroeger verzamelden ze zich vooral in het Miguel-Servet-park, tegenwoordig verspreiden ze zich over andere plekken zoals het universiteitsterrein, het Provincieplein en diverse straten. De redenen hiervoor zijn divers: de verandering van het stedelijk landschap, het verdwijnen van rietgebieden en de veilige en warmere omgeving van het stadscentrum, die bescherming biedt tegen roofdieren.
Voor de inwoners brengt deze massale vestiging duidelijke uitdagingen met zich mee: vooral lawaai en vuil leiden tot klachten. De stad reageert met verschillende maatregelen: lawaaicampagnes, vuurpijlen en gericht snoeien van bomen jagen de vogels in ieder geval tijdelijk uit het stadscentrum. Maar het schouwspel herhaalt zich jaar na jaar – een teken van het aanpassingsvermogen van de spreeuwen en de levendige wisselwerking tussen mens en natuur.
Bron: persbureaus
