De adoptie van honden uit het buitenland – met name uit Spanje – wint in Groot-Brittannië steeds meer aan populariteit. Een recent onderzoek van Britse universiteiten waarschuwt echter: met deze ‘dierlijke immigranten’ komen ook aanzienlijke gezondheidsrisico’s het land binnen. Voor dierenliefhebbers die een viervoeter een nieuw thuis willen geven, loont het de moeite om de mogelijke uitdagingen eens goed onder de loep te nemen.
Spanje staat op de derde plaats van herkomstlanden van geïmporteerde honden, na Roemenië en Cyprus. Veel dieren, waaronder talrijke kruisingen, komen via dierenwelzijnsorganisaties naar Groot-Brittannië. De onderzoekers ontdekten dat ziekten zoals leishmaniasis en brucellose bijzonder in het oog springen. Leishmaniasis wordt overgedragen door zandmuggen en kan maandenlang zonder symptomen blijven. De ziekte tast de huid, de nieren en de gewrichten aan – en vormt ook voor de mens een potentieel risico, maar alleen via de zandmug als vector.
Feiten en cijfers: een blik op de cijfers
Uit een eerdere enquête bleek dat 19 % van de geïmporteerde honden in Groot-Brittannië afkomstig is uit Spanje.
Een studie uit 2009 toonde aan: 57 % van de Britse honden met leishmaniose was afkomstig uit Spanje.
Bij een enquête in 2020 gaf ongeveer 20 % van de eigenaren van geïmporteerde honden aan dat hun dieren al bij aankomst ziek waren; leishmaniose was daarbij de meest voorkomende diagnose.
De resultaten laten zien hoe belangrijk gezondheidstests en preventieve maatregelen zijn bij geïmporteerde dieren.
Het adopteren van honden uit Spanje kan een grote verrijking zijn, maar brengt ook verantwoordelijke taken met zich mee. Wie een hond adopteert, moet zich tijdig informeren over gezondheidsrisico’s – en zo niet alleen zijn viervoeter, maar ook zijn eigen gezin veiligheid bieden. Verantwoordelijkheidsgevoel is de beste metgezel op weg naar een gelukkig samenleven.
Bron: persbureaus
