Het recente besluit van de kustwacht van de Balearen om boetes op te leggen aan ongeveer negen schepen in de baai van Port de Pollença werpt een licht op een al lang sluimerend conflict tussen milieubescherming, administratieve voorschriften en de wensen van de bootbezitters. Met boetes tot 6.000 euro wil de dienst een einde maken aan het langdurige, ongeoorloofde ankeren, dat steeds weer tot spanningen in de regio leidt.
Vooral voor boten onder Spaanse vlag had deze maatregel gevolgen. Bootseigenaren klagen over ongelijke behandeling ten opzichte van buitenlandse schepen en uiten hun verontwaardiging over de kennelijk selectieve handhaving. De klachten maken de diepe kloof tussen de betrokken particulieren en de staat duidelijk. Tegelijkertijd benadrukt de kustwacht dat ongeoorloofd voor anker gaan een onrechtmatig gebruik van de openbare zee- en kustgebieden inhoudt – met alle juridische gevolgen van dien.
Voor veel booteigenaren is het probleem echter ook een uiting van een structureel tekort: In de haven van Pollença zijn er extreem lange wachtlijsten, die deels ruim 25 jaar bedragen. Voor zowel inwoners als pleziervaarders wordt het steeds onmogelijker om een officiële ligplaats te bemachtigen. Ondertussen spannen milieuorganisaties en overheden zich in om de schade door wild ankeren – met name voor de kwetsbare zeebodem – te beperken.
Er tekent zich een oplossing af: De Balearische regering is van plan een gereguleerd boeienveld in te richten, dat boten ervan moet weerhouden vrij voor anker te gaan en het mariene milieu beter moet beschermen. Totdat dit plan door de autoriteiten is goedgekeurd en uitgevoerd, blijft de spagaat tussen natuurbescherming en de behoeften van de watersportgemeenschap een uitdaging – maar het huidige debat zou de eerste stap kunnen zijn naar meer orde op het water.
Bron: persbureaus
