De dood van Maricarmen Abascal, een 87-jarige vrouw uit Madrid, heeft in Spanje een golf van ontroering teweeggebracht en het debat over het recht op betaalbare huisvesting opnieuw aangewakkerd. Haar lot werd een symbool voor velen die zich inzetten tegen de woningnood, sociale onrechtvaardigheid en de toenemende verdringing van ouderen uit hun woningen waar ze al jaren wonen.
In september werd Maricarmen tegen haar wil uit haar huurwoning in de Madrileense wijk Retiro gezet – een thuis waar ze 71 jaar had gewoond. Ondanks een oud huurcontract, dat oorspronkelijk door haar vader was ondertekend, en vele pogingen tot onderhandeling, liep het mis door een nieuwe, nauwelijks betaalbare huurprijs die de nieuwe eigenaar eiste. De gedwongen uitzetting van Maricarmen, vastgelegd in foto’s waarop te zien is hoe ze op een brancard uit haar woning werd gedragen, raakte het publiek diep en leidde tot landelijke protesten.
Haar zaak leidde tot massale demonstraties en tentenkampen in het centrum van Madrid, bracht het debat over huisvesting in de krantenkoppen en dwong de regering om nieuwe maatregelen te bespreken. Er werd weliswaar een late overeenkomst bereikt die Maricarmen in staat zou stellen terug te keren naar haar woning, maar die kwam voor haar te laat: na vijftien dagen in het ziekenhuis overleed ze zonder dat ze naar huis had kunnen terugkeren.
De nalatenschap van Maricarmen leeft echter voort. De huurdersvereniging en vele activisten benadrukken dat haar moedige verzet een keerpunt was: de huisvestingskwestie staat nu centraal in het politieke debat. Haar strijd staat symbool voor veel mensen die zich inzetten tegen sociale uitsluiting en voor het recht op een veilig thuis. Maricarmen heeft laten zien hoe één enkele stem de samenleving kan veranderen – een erfenis die ons tot actie verplicht.
Bron: persbureaus
