In Spanje is het thema ‘de oude dag’ veelzijdig en wordt het gekenmerkt door maatschappelijke veranderingen. Hoewel het beeld van de traditionele familieband nog steeds een grote rol speelt, staan ouderen voor complexe keuzes: blijven ze in hun eigen huis, verhuizen ze naar een verzorgingstehuis of wagen ze de stap naar innovatieve woonvormen zoals cohousing?
De cijfers spreken voor zich: er zijn 4.596 verzorgingstehuizen met in totaal 348.567 plaatsen, maar dat is bij lange na niet genoeg. Twee derde van deze instellingen is particulier; de kosten bedragen bijvoorbeeld in Barcelona gemiddeld 2.500 euro per maand. Daar komt nog bij: op een plaats in een openbaar verzorgingstehuis moet men vaak meerdere jaren wachten. De bewoners zijn meestal hoogbejaarde vrouwen; de intrek vindt vaak pas laat plaats en uit noodzaak, niet uit vrije keuze.
Toch blijft de overgrote meerderheid van de ouderen thuis wonen. Van de 5,4 miljoen eenpersoonshuishoudens in Spanje bestaat een aanzienlijk deel uit 65-plussers, meestal vrouwen. Hoogbejaarden wonen vaak alleen, maar het contact met de familie blijft cultureel belangrijk – gezamenlijke zondagse maaltijden en wederzijds respect zijn stevig verankerd.
Tussen deze twee uitersten ontstaan nieuwe modellen. Senior Living staat nog in de kinderschoenen, maar groeit. Vooral cohousing ontwikkelt zich dynamisch: hier wordt individualiteit gecombineerd met gemeenschap, doordat ouderen samenwonen, maar elk hun eigen woning behouden. De vraag stijgt, maar het aanbod blijft tot nu toe beperkt.
De Spaanse samenleving vergrijst in hoog tempo en de vraag naar passende woon- en zorgvormen zal blijven toenemen. De toekomst ligt waarschijnlijk in een mix van beproefde nabijheid tot de familie en innovatieve, gemeenschapsgerichte concepten die zelfbeschikking en sociale integratie op oudere leeftijd mogelijk maken.
Bron: persbureaus
