De Día de la Liberación Fiscal markeert in Spanje de dag waarop de gemiddelde burger eindelijk voor zichzelf werkt en niet langer voor belastingen en sociale premies. In 2026 valt deze dag op 21 augustus – twee dagen later dan vorig jaar, wat wijst op een stijgende belastingdruk.
Achter dit cijfer staat de Fundación Civismo, een denktank die jaarlijks berekent hoeveel kalenderdagen een Spaans huishouden nodig heeft om de totale belastingdruk te voldoen. Voor 2026 komt dit erop neer dat de gemiddelde verdiener, die jaarlijks ongeveer 32.446 euro bruto verdient, zo’n 231 dagen uitsluitend voor de staat en de sociale zekerheid werkt. Pas vanaf 21 augustus verdient hij zijn eigen netto-inkomen.
Deze ontwikkeling is voornamelijk toe te schrijven aan de zogenaamde „koude progressie“: Hoewel de lonen nominaal stijgen, worden de belastingklassen niet overeenkomstig aangepast, waardoor veel werknemers ongewild in hogere belastingklassen terechtkomen zonder dat ze in reële termen meer koopkracht krijgen. Bovendien verhogen hogere sociale premies en opnieuw verhoogde btw-tarieven de belastingdruk.
Regionaal zijn er duidelijke verschillen: terwijl het Baskenland zijn ‘Dag van de Belastingvrijheid’ al op 14 augustus viert, moeten werknemers in Catalonië tot 26 augustus werken om dezelfde belastingdruk te financieren. Spanje kent weliswaar de sterkste stijging van de belastingdruk in de EU sinds 2015, maar ligt toch onder het gemiddelde van de eurozone.
Samenvattend laat de Día de la Liberación Fiscal op indrukwekkende wijze zien hoe complex en belastend het belastingstelsel voor de burgers is. De stijging van de belastinginkomsten, die bijna twee keer zo snel gaat als de economische groei, roept vragen op over het sociale en economische evenwicht. Dit vraagt om een kritische discussie over het belastingbeleid en sociale rechtvaardigheid in Spanje.
Bron: persbureaus
