Ibiza heeft aanzienlijke vooruitgang geboekt op het gebied van illegale vakantieverblijven, wat aanleiding geeft tot de vraag of Mallorca van dit model kan leren. Bij nader inzien blijkt dat sommige aspecten overdraagbaar zijn, terwijl andere moeten worden aangepast aan de specifieke omstandigheden op Mallorca.
De successen van Ibiza, met name de vermindering van het aantal illegale vakantieverblijven, zijn aanzienlijk. Het eiland zag een daling van het aantal illegale aanbiedingen, een lichte afname van het aantal dagjesmensen en tegelijkertijd een hogere bezettingsgraad van legale accommodaties. Deze resultaten zijn bereikt door een combinatie van politieke prioriteiten, gecoördineerde controles en samenwerking met verhuurplatforms.
Voor Mallorca zijn deze cijfers weliswaar interessant, maar het eiland is groter, dichter bevolkt en heterogener. Palma staat voor andere uitdagingen dan de plattelandsgemeenten of de feeststranden in het oosten. Bovendien zijn de politieke bevoegdheden versnipperd en is de woningmarkt gespannen.
Een moratorium verhindert de uitbreiding van het legale aanbod, wat de situatie nog ingewikkelder maakt. Veel hotels investeren in hogere categorieën met minder kamers, waardoor het totale aantal beschikbare bedden afneemt, terwijl de vraag hoog blijft. Zonder extra legaal aanbod blijft de verleiding voor eigenaren om illegaal te verhuren bestaan.
Om van Ibiza te leren, zou Mallorca moeten streven naar een vergelijkbare combinatie van politieke vastberadenheid, effectieve controles en samenwerking met platforms, terwijl tegelijkertijd rekening moet worden gehouden met de specifieke uitdagingen van het eiland.
Bron: agentschappen
