Uit de statistieken voor januari tot november 2025 blijkt dat 3,3 miljoen gasten aangaven bij “vrienden/familieleden” te hebben overnacht. Dit roept vragen op: gaat het om een onschuldige besparingsmaatregel of om een verkapte vorm van illegale verhuur?
De cijfers spreken voor zich: tussen januari en november 2025 gaven 3,3 miljoen bezoekers aan de Balearen aan bij vrienden of familie te hebben verbleven. Deze categorie van “niet-marktgerelateerde overnachtingen” kende een stijging van ongeveer 10,4 procent ten opzichte van het voorgaande jaar. Tegelijkertijd stagneert het aanbod op de reguliere markt: hotels en andere erkende accommodaties kenden slechts een groei van 0,12 procent, terwijl legale vakantieappartementen met ongeveer 14,7 procent toenamen tot een totaal van 1,8 miljoen gasten.
De gevolgen van deze cijfers zijn zichtbaar in het dagelijks leven, bijvoorbeeld tijdens een wandeling over de Passeig Mallorca: bestelwagens die koffers voor de voordeur afleveren, herhaaldelijk aanbellen bij woongebouwen en buren die in het trappenhuis flarden van gesprekken in een vreemde taal uitwisselen. Een aanzienlijk deel van de genoemde “gasten bij vrienden” wordt waarschijnlijk daadwerkelijk ondergebracht in niet-goedgekeurde vakantieappartementen of woonhuizen, die aan de reguliere markt worden onttrokken.
Een kritische analyse van de gegevens wijst erop dat er twee fenomenen parallel plaatsvinden. Ten eerste kiezen sommige vakantiegangers bewust voor particuliere, informeel georganiseerde accommodaties – hetzij om kostenredenen, hetzij op zoek naar een authentiekere ervaring. Ten tweede ontstaat er voor eigenaren een prikkel om hun appartementen op korte termijn aan toeristen te verhuren zonder te voldoen aan de wettelijke vereisten, belastingen en veiligheidsvoorschriften. Beide praktijken vallen onder dezelfde statistische categorie “bij vrienden/familie” en zijn daarom moeilijk van elkaar te onderscheiden.
Het probleem is dat illegale kortetermijnverhuur het aanbod op de reguliere markt schaars maakt, de prijzen in populaire wijken opdrijft en de samenstelling van de buurt verandert. Ze belasten de infrastructuur en de middelen van de brandweer, de politie en de afvalverwerking, zonder dat de gemeenten daarvoor adequaat worden gecompenseerd. Bovendien ontstaan er veiligheidsrisico’s: verzekeringsdekking, brandveiligheidscontroles en hygiënische normen zijn bij illegale verhuur vaak niet gewaarborgd.
Bron: agentschappen
