De hoofdstad van Indonesië, Jakarta, heeft op dinsdag (25-11-2025) een verordening aangenomen die het slachten en verkopen van honden, katten en andere dieren die rabiës kunnen overbrengen voor voedingsdoeleinden verbiedt. De consumptie van deze dieren is in het land slechts bij een minderheid gebruikelijk.
“We hopen dat dit de (volks)gezondheid van de inwoners van Jakarta kan behouden en verbeteren”, zei de gouverneur van de hoofdstad, Pramono Anung Wibowo, na de ondertekening van de nieuwe verordening, die de handel in honden, katten, vleermuizen, apen en civetkatten verbiedt, “hetzij als vlees, hetzij als andere producten, rauw of verwerkt”.
De moslims – de meerderheid in Indonesië – beschouwen het eten van varkens- en hondenvlees als onrein, maar hondenvlees wordt legaal gegeten in gebieden van de archipel waar niet-moslimgroepen wonen, zoals in Sulawesi, waar de markt van Tomohon, bekend om de verkoop van exotische dieren voor consumptie, in juli 2023 het doden en eten van honden heeft verboden.
“Deze visionaire maatregel van de regering in Jakarta schept een belangrijk precedent en zou als voorbeeld moeten dienen voor andere regionale regeringsleiders”, schreef de coalitie van dierenwelzijnsorganisaties Dog Meat Free (Vrij van hondenvlees) in X. Volgens dezelfde dierenwelzijnsgroep, die verzekert dat “de strijd nog niet voorbij is, maar dat er vandaag een stap vooruit is gezet”, komt de consumptie van hondenvlees voor bij minder dan 7 % van de Indonesische bevolking.
“Kattenvlees is veel minder gangbaar, met een consumptie van ongeveer 1% van de Indonesiërs. Toch worden er elk jaar duizenden katten verkocht, vooral op de markten van Noord-Sulawesi”, aldus de website van de ngo Humane Society International.
In januari 2024 besloot het Zuid-Koreaanse parlement om vanaf 2027 het fokken en verkopen van honden voor menselijke consumptie, een gangbare praktijk in Aziatische landen als China, India, Vietnam, de Filippijnen, Cambodja en Indonesië, te verbieden. De consumptie van hondenvlees is niet wijdverbreid in de regio en de legaliteit ervan varieert per land en soms zelfs per stad.
Bron: agentschappen
