De politiebond JUCIL slaat alarm: ondanks een vacature voor 165 functies registreert de Guardia Civil op de Balearen een nettoverlies van 70 agenten. Er zouden nog eens 450 vertrekken kunnen volgen.
Een blik op de realiteit, ontbrekende discussiepunten en concrete oplossingsvoorstellen. Wie beschermt het eiland? Waarom de Guardia Civil van Mallorca personeel verliest en wat er nu moet gebeuren.
De politiebond JUCIL meldt dat de recente vacature voor 165 functies op de Balearen niet heeft geleid tot een uitbreiding, maar tot een afname: 85 overplaatsingen naar het vasteland staan tegenover slechts 15 nieuwe aanstellingen, waarvan er vijf voor een jaar op de Balearen moeten dienen. Dat levert een tekort op van ongeveer 70 agenten.
De centrale vraag is: hoe kunnen de veiligheidsdiensten van Mallorca hun aanwezigheid handhaven als een personeelsmaatregel leidt tot een terugtrekking van hulpdiensten en er tot het einde van het jaar nog eens 450 vertrekken dreigen?
De cijfers zijn alarmerend en kunnen niet alleen worden verklaard door dienstverbanden. Mallorca heeft de afgelopen jaren een bevolkingsgroei en een stijgend aantal toeristen gekend, wat vooral in de kustplaatsen tot extra druk op de inzet leidt.
Tegelijkertijd stijgen de kosten van levensonderhoud en de huizenprijzen; veel ambtenaren vinden nauwelijks betaalbare woonruimte op het eiland. Volgens JUCIL houdt het eilandmodel, dat toeslagen moet regelen, in zijn huidige vorm geen rekening met anciënniteit of prikkels voor langere verblijfsduur. Incidentele toeslagen, die de werkelijke meerkosten of mobiliteitsvereisten niet compenseren, zijn slechts een druppel op een gloeiende plaat: op korte termijn geruststellend, op lange termijn zonder effect.
Tot nu toe zijn twee aspecten in het publieke debat verwaarloosd: ten eerste de exacte berekening voor een leefbare werkdag. Welke personeelscapaciteit heeft een station in Cala Millor of Port d’Alcúdia echt nodig tijdens seizoenspieken?
Ten tweede ontbreekt het perspectief op de logistieke kosten voor gezinnen: waarom zou een ambtenaar met drie kinderen en ploegendienst hier blijven als het zoeken naar woonruimte en schoolkosten op het vasteland gemakkelijker te berekenen zijn? Over deze alledaagse aspecten wordt te weinig gesproken; in plaats daarvan draait de discussie vaak om abstracte quota en subsidiebedragen.
Bron: agentschappen
