In het artikel van de Wall Street Journal (WSJ) dat vrijdag (27 maart 2026) verscheen, wordt Pedro Sánchez het „boegbeeld van de westerse politieke oppositie tegen de president van de Verenigde Staten“.
De krant spreekt van “de Spaanse opstand” en stelt de Spaanse premier voor als de “Europese leider die ‘nee’ zegt tegen (Donald) Trump”. De New Yorkse krant benadrukt dat Sánchez al wist dat hij zich “luidkeels” tegen de oorlog in Iran zou uitspreken nog voordat Trump Teheran bombardeerde, en gezien een Europa dat ten opzichte van Trump “op zijn tenen liep”, heeft de Spaanse regeringsleider, in het licht van de dreigementen van de Republikein, gekozen voor de strategie van het “nee als antwoord” (of “duidelijk nee”).
“Naar mijn mening is deze oorlog in Iran een grote fout voor de wereld en dus ook voor de Verenigde Staten”, zegt Sánchez in een interview met The Wall Street Journal in het presidentiële paleis La Moncloa, en hij vervolgt: “In deze wereld, waarin beslissingen steeds vaker door impulsen worden bepaald, bieden wij vanuit Spanje het tegenovergestelde: wij bieden voorspelbaarheid”.
De krant benadrukt dat de socialistische politicus heeft ingezien dat steeds meer mensen in Europa afwijzend tegenover Trump staan, en dat zijn afwijzing een „positief effect“ heeft gehad op de populariteit van een president die al acht jaar in functie is.
“Sánchez, een telegenieke 54-jarige socialist, heeft de eenvoudige slogan ‘Nee tegen oorlog’ overgenomen. In tegenstelling tot anderen in Europa heeft hij geweigerd het Amerikaanse leger toestemming te geven om de luchtmachtbases van zijn land te gebruiken voor de oorlog, ondanks de ergernis van Trump”, aldus het artikel.
En zo is “Spanje, dat zelden in het middelpunt van de Europese aangelegenheden staat, het boegbeeld geworden van de gefrustreerde Europeanen die lijden onder de angst van het continent om een Amerikaanse president het hoofd te bieden”.
De afwijzing van Trump met betrekking tot de verhoging van de defensie-uitgaven bijvoorbeeld heeft Sánchez volgens de krant kritiek opgeleverd uit Berlijn of Parijs en ertoe geleid dat de Europese staatshoofden en regeringsleiders hem hebben uitgesloten van groepschats waarin werd besproken hoe men met de Amerikaanse president om moest gaan.
Op deze manier streeft Sánchez naar de opbouw van een wereldwijd netwerk van linkse politici, dat in april in Barcelona tijdens een progressieve top concreet vorm moet krijgen.
Deze “verschuiving naar links” zou echter, zoals het artikel benadrukt, de groei van de extreemrechtse Vox in de hand kunnen werken, terwijl sommigen in Europa constateren dat de Spaanse regering nog maar aan een zijden draadje hangt, gesteund door regionale en linkse minderheidspartijen, en probeert verschillende corruptiezaken te doorstaan die haar omgeving hebben geschokt.
Bron: persbureaus
