In Spanje is de hond niet alleen een huisdier, maar veeleer een vast onderdeel van het gezinsleven. Met meer dan 15 miljoen geregistreerde huisdieren en een aandeel honden van ongeveer vijftig procent blijkt het enorme belang van deze viervoeters. Maar wat maakt een hond in Spanje populair?
Voor veel Spanjaarden staan in de eerste plaats karaktereigenschappen zoals trouw, aanpassingsvermogen en gezinsvriendelijkheid op de voorgrond. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Duitse herdershond, de Engelse setter en de Labrador retriever bovenaan de favorietenlijsten staan. De herdershond maakt indruk door zijn hechtingsvermogen en loyaliteit, terwijl de setter als vriendelijk en kindvriendelijk wordt beschouwd. De labrador overtuigt door zijn vrolijke, aanhankelijke karakter.
De lijst is zeer gevarieerd: de poedel wordt gezien als liefdevol en actief, de chihuahua als slim en sterk gehecht aan een verzorger. Ook de golden retriever, de maltezer, de pomeranian en de dwergschnauzer genieten een groeiende populariteit. Wat vooral opvalt: kleine hondenrassen winnen gestaag terrein, vooral omdat inmiddels 66 procent van de Spanjaarden in appartementen woont – veelal met beperkte ruimte.
Een echte bijzonderheid is de Spaanse waterhond (perro de agua español): trouw, gehoorzaam en met een gekrulde vacht behoort hij tot de populairste inheemse rassen – nog vóór de Mastín Español en de Presa Canario. Tegelijkertijd waarschuwt de Spaanse kynologenvereniging voor de achteruitgang van veel Spaanse rassen en dringt zij aan op betere bescherming.
De trend naar kleine honden weerspiegelt de verstedelijking van Spanje, maar de grote rassen verliezen niet volledig aan belang – vooral op het platteland en bij jagers zijn ze nog steeds aanwezig. Ondanks de populariteit van rashonden wachten er in asielen altijd ook talrijke kruisingen op een thuis. De keuze voor een viervoetige metgezel blijft dus een kwestie van levensstijl, hart en verstand.
Bron: persbureaus






