De commissie tegen geweld in de sport beveelt een boete van 20.000 euro aan tegen RCD Mallorca – het gaat om het gebruik van een spreekgestoelte en de enige toegestane luidsprekers in het supportersvak. Wat betekent dit voor de club, de fans en de veiligheidscultuur in Son Moix?
Een boete van 20.000 euro voor RCD Mallorca en het open debat over het fan-zijn in Son Moix. Is de voorgestelde straf een passend antwoord op de beschuldigingen, of gaat het publieke debat voorbij aan de werkelijke problemen?
De commissie die zich bezighoudt met geweld en extremisme in de sport stelt een financiële sanctie van 20.000 euro voor tegen RCD Mallorca. Het verwijt: de club zou een lid van de groep Supporters Mallorca hebben toegestaan gebruik te maken van de spreekstoel en de luidsprekers in Son Moix. De commissies beschouwen dit als een overtreding van de wet tegen geweld en extremisme in de sport.
Het is de derde aanbeveling van deze aard tegen de club sinds eind 2023. Luidsprekers in een supportersvak kunnen inhoud verspreiden die verder gaat dan louter het aanmoedigen van het publiek. Als de commissie ervan uitgaat dat het hier gaat om steun voor een radicale groepering, is haar reactie begrijpelijk. Tegelijkertijd rijst de vraag welke rol de club actief of passief heeft gespeeld en hoe duidelijk de regels voor de omgang met supportersgroepen zijn.
De grens tussen fancultuur en problematische structuren is moeilijk te trekken. Enerzijds zijn er stadiontradities zoals trommels, gezangen en vlaggen, anderzijds zijn er georganiseerde structuren die ruimte kunnen bieden voor extremisme. De commissie maakt een concreet verwijt: toegang tot het podium en versterkers. Maar hier ontbreekt een transparante weergave van hoe deze bescherming technisch en organisatorisch mogelijk werd gemaakt. Was het een goedgekeurde handeling van de club, een falen van de ordedienst of een lacune in de regelgeving?
De straf kan een afschrikkend effect hebben. Maar afschrikking alleen verandert weinig als de oorzaken ongemoeid blijven: gebrekkige toegangscontroles, onduidelijke verantwoordelijkheden tussen de club en de fanvertegenwoordigers, gebrek aan training van ordedienstmedewerkers en nauwelijks controleerbare afspraken met georganiseerde supportersgroepen.
Bron: agentschappen
